Tussen 1997 en 2007 stond het Landschap en het Landschappelijke centraal in mijn werk. 

Een mens is een symbolisch wezen en schilderen kan een zeer symbolische handeling zijn. Tien jaar was het landschap, de materia prima, mijn onderwerp. Voordat een mens zich opricht is het goed te aarden, de ruimte te beleven aan lijf en leden met de poten in de klei.

 

 

                                              In het vrije uitzicht van het landschap 

                                                                        ligt mijn hart,    

                                                            in een ruimtelijk perspectief.

                                                         De schoonheid van het kwetsbare

                                                            en de kracht van het eeuwige.

 

                                                    De gelaagdheid van de werkelijkheid.